|
|||||
Szczegóły prowadzonego Projektu
Jednym z ważnych punktów realizowanego przez Stowarzyszenie Projektu jest uczestnictwo w międzypokoleniowych Spotkaniach Środowych, które odbywają się w każdą pierwszą środę miesiąca o godz. 15.00 - Obecni mogą występować zarówno w roli słuchaczy i uczestników. Zachęcamy Seniorów i Wolontariuszy do aktywnego udziału w tych spotkaniach! Zapraszamy m.in. do 'podsuwania' pomysłów na spotkania, a nawet ich realizacji. Niemniej, tematyka Spotkań Środowych oczywiście oscyluje wokół lat 39-45 i dotyczy życia ludności cywilnej. Na zdjęciu powyżej: Seniorki opowiadają o swoich pasjach *** Przykładowe tematy już zrealizowane: "W starym kinie" "List do przyszłych pokoleń" "Zakazane piosenki" "Gry, zabawy i zabawki z dzieciństwa" "Moje hobby" Spotkania Środowe są doskonałą okazją na zapoznanie się Wolontariuszy i Seniorów biorących udział w projekcie. W najbliższą pierwszą środę miesiąca, tj. 3. marca 2010 r. planowane jest spotkanie pt. "Rozmowy o Wielkanocy" połączone z przygotowywaniem kartek wielkanocnych! *** A oto relacja ze styczniowego Spotkania Środowego, które odbyło się 3. lutego 2010 r.
Temat: „Moje hobby”
Prowadzący: Koordynator Projektu – Monika Jaworska Koordyantorka podzieliła się więc ze wszystkimi historią słowa opracowaną na podstawie zebranych informacji: Słowo to pochodzi z języka angielskiego i pierwszy raz użyto go w 1676 roku. Słowo nie miało wtedy dokładnej definicji. Opisywano je jako „ulubiony sposób na spędzanie wolnego czasu”. Nazwa hobby prawdopodobnie wywodzi się ze słowa ‘dobbin’ - z nazwy używanej w stosunku do wiejskich koni, często występującej również w bajkach dla dzieci. Tak zwany ‘hobby horse’ – od którego również może pochodzić słowo - przypomina lajkonika – jest to konstrukcja którą mocuje się w pasie. Osoba nosząca ją wygląda jak by siedziała na koniu. Wszyscy z rozbawieniem zauważyli, że to pewnie dlatego na hobby mówi się czasem 'konik'. Następnie wszyscy podzielili się refleksją, że tak naprawdę dla każdego hobby może oznaczać całkiem co innego – może to być czytanie książek, które dla niektórych bywa po prostu obowiązkiem lub też spacery, które nie każdy postrzega jako zainteresowanie. Zanim zebrani przedstawili swoje hobby, kilka osób wspomniało osobę majora Wojska Polskiego i popularyzatora majsterkowania Adama Słodowego, który to prowadził popularny niegdyś w telewizji program dla młodzieży „Zrób to sam”. Następnie zaczęła się prezentacja zainteresowań obecnych na spotkaniu pięciu seniorek:  Pani Halina Ziółkowska-Fiala opowiedziała zebranym o swojej wielkiej pasji – Języku esperanto. Seniorka przyniosła ze sobą wycinki z gazet, zdjęcia i broszury związane ze swoim hobby. Wszyscy dowiedzieli się, w jakich okolicznościach p. Halina poznała swojego męża i wysłuchali opisu p. Haliny wykonanego przez wolontariuszkę Agnieszkę Marszycką (tekst w całości można znaleźć w lutowym numerze Newslettera "mbU" w dziale „Sylwetka miesiąca”). Pani Halina zdradziła również, że swoje rozlegle kontakty z Esperantystami z całego świata zawdzięcza Internetowi. Pani Halina bowiem już od dziesięciu lat posiada komputer i kontaktowanie się z ludźmi za jego pośrednictwem nie sprawia jej żadnej trudności. Internet zresztą również zalicza się do jej zainteresowań. W międzyczasie, p. Halina dostała prezent od p. Janiny Szumnej – okrągła białą przypinkę z zieloną gwiazdą w środku – symbol języka esperanto. Pani Janina Szumna na spotkanie przyniosła wiele rekwizytów przedstawiających jej zainteresowania. Były to m.in. papierowe wycinanki, których precyzyjne wykonanie zadziwiło wszystkich oraz wykonane na drutach części garderoby – kamizelka, którą p. Szumna miała zresztą na sobie, domowe pantofle („rozmiar uniwersalny”), oraz bajeczny czarny pasek. Nie zabrakło również chusteczek z ręcznie wykonanym obszyciem. Pani Leokadia Bąk zaprezentowała ręcznie wykonane bombki choinkowe (zrobienie każdej bombki zajmuje pani Leokadii średnio 40 minut). Seniorka opowiedziała również o swojej wielkiej pasji, wędkarstwie, wplatając w opowieść anegdotę o złapaniu wyjątkowo silnej ryby. Zebrani dowiedzieli się, że pani Leokadia zdobyła kilka pucharów w tej dziedzinie – niestety, nie przyniosła ich ze sobą.Pani Iga Balcera-Dłużniewska interesuje się wszystkim po trochu. Wtórowała między innymi p. Halinie Ziółkowskiej w zainteresowaniu językiem esperanto. Seniorka wspomniała o wykonywaniu korali i kolczyków z gipsu i garderoby na drutach ze starych sprutych skarpet. Pani Janina Redlicka – Seniorka, która niedawno zainteresowała się projektem, opowiedziała z kolei o spacerach. Dla niej spacery to jedna z największych przyjemności. Niestety, obecnie pani Janina chodzi o kuli ze względu na niedawno przeprowadzoną operacje kolana. O swoich hobby wypowiedziały się też wolontariuszki.  Basia Kamińska wyznała, że jako hobby traktuje swoje relacje z osobami starszymi – bardzo lubi z nimi rozmawiać i być uczynna, co widać, bo Basia bardzo często uczestniczy w spotkaniach organizowanych przez „małych braci” i ma swoją podopieczną. Poza tym lubi to, co większość ludzi – muzykę, kino i długie rozmowy.Z kolei Basia Abramowska, młoda licealistka, nawiązała do tematu komputerów i internetu. Wyznała, że wcale nie interesuje jej przesiadywanie przed komputerem jak wielu młodych ludzi obecnie. Internetu używa głównie do sprawdzania poczty elektronicznej. Ani Lange za to niemal nie trzeba było zadawać pytania o hobby. Wolontariuszka, na co dzień studentka architektury, lubi fotografię i realizuje swoje hobby między innymi w wolontariacie. Zdjęcia z lutowego spotkania środowego są jej dziełami. Poza tym interesuje ją m.in. taniec nowoczesny i grafika komputerowa. Na koniec wszyscy zebrani zostali poproszeni o wpisanie swoich zainteresowań – obojętnie jak i w obojętnie którym miejscu - na przeznaczoną do tego kartkę. W ten sposób powstała wesoła dokumentacja hobby uczestników projektu, którą można na bieżąco uzupełniać.
Konkurs Fotograficzny FOTO WETTBEWERB - Edycja 2010 Warszawski Oddział Stowarzyszenia „mali bracia Ubogich” wraz z „Freunde alter Menschen" z siedzibą w Berlinie realizują projekt skierowany do Seniorów powyżej 65 roku życia - ze szczególnym uwzględnieniem ofiar nazizmu. Przedsięwzięcie współfinansowane jest przez niemiecką Fundację „Pamięć, Odpowiedzialność i Przyszłość”, która wspiera międzynarodowe projekty służące wzmocnieniu współpracy między Niemcami a krajami, które ucierpiały pod reżimem narodowego socjalizmu.
Uwiecznienie w postaci nagrania wspomnień seniorów dot. życia ludności cywilnej w okupowanej Warszawie, archiwizacja przetrwałych źródeł materialnych, sesje fotograficzne, jak też szereg warsztatów skierowanych do wolontariuszy. Dokumentowanie wspomnień to nie tylko ocalenie historii „zwykłych” mieszkańców okupowanej Warszawy - to przede wszystkim skuteczne narzędzie terapeutyczne kierowane ku naszym seniorom. Organizowanie spotkań integracyjnych w soboty w siedzibie warszawskiego oddziału Stowarzyszenia, jak i poza nią, skierowanych zarówno do samych Seniorów jak i Wolontariuszy uczestniczących w Projekcie. Organizowanie spotkań integracyjnych w pierwszą środę każdego miesiąca w siedzibie warszawskiego oddziału Stowarzyszenia, podczas których osoby starsze mają okazję na wymianę doświadczeń, zaprezentowania swoich pasji oraz przede wszystkim na umocnienie poczucia bezpieczeństwa i akceptacji. Prowadzimy ciągłą rekrutację osób zainteresowanych udziałem w projekcie. Zapraszamy zarówno Seniorów i Wolontariuszy. Zgłoszenia proszę wysyłać mailowo na |
|||||
|
|||||
„Opowiem Ci o mojej Warszawie” - Spotkania Środowe
